Ang Kaito Dilemma: Paano Binaleg ang Pagkakatiwala

Ang Illusion of Fairness

Ipinaglalaban ko ang mekanika ng Kaito sa loob ng anim na taon—hindi bilang tagamasid, kundi bilang isang naniniwala sa orihinal na pangako: pagpapalit sa totoo. Ngayon, binasag ito. Ipinadali ni Eclipse ang ‘Death Note’ blacklist: 50,000 wallet ay tinanggal nang walang liwan. Ibinigay ng humanity ang biometric verification—palm prints—upang i-screen ang users. Hindi ito anti-sybil tools; sila ay digital gatekeepers na walang paggalang sa dignidad.

Ang Algorithmic Black Box

Ang scoring model ni Kaito ay proprietary. Weighting? Hindi nakikita. Criteria? Nakatago. Kahit ang mga proyektong sumunod dito—tulad ni Yapper/Staker—ay nagsisimula na magmirror nito: manual review, nakatagong threshold, arbitrary exclusion. Tawag naming ‘quality content’ habang iniiwasan ang mga nagtatayo nito—the writers, thinkers, builders na hindi sumasailal sa algorithmic mold.

Ang Crisis of Trust

Hindi ito tungkol sa bots o farms—itong pagkabigo sa paniniwala sa Web3 mismo. Kapag desisyendo ng team kung sinu’s ‘deserves’ rewards nang walang public input, hindi mo nagtatayo ng komunidad—you nagtatayo ng galit. Mas marami kang filtre para sa ‘activity,’ mas kaunti ang tunay na engagement.

Isang Daan Patungo?

Kailangan natin ng third-party audit sa allocation logic—not internal list na hugis ng team bias. Kailangan natin ng open scoring weights—not shadow ranking na tawag na ‘Death Note’. At kailangan nating hintoan ang pagmamali sa fingerprints para sa authenticidad.

Ang Totoong Gastos

Higit pa kay $106M ang ibinahagi—but ano ang gastos? Nililikha araw-araw ang tiwala ng komunidad upang mapasiguro ang algorithmic purity. Ang tanong ay hindi kung gumagana ba si Kaito—kundi kung naniniwala pa tayo kung dapat ito.